Blue magaritA Box

เรียนจบไปเมื่อเดือนเก้าปี08 และแล้วในที่สุดก็รู้ผลสอบว่าตัวเองผ่านทีซิสแล้ว ก็เป็นอันว่าเรียนจบแล้วจาก Goldsmiths ... ได้เวลาโบกมือจากลอนดอน "ชั่วคราว" .. ที่พูดว่าชั่วคราวก็เนื่องจากว่า คิดเอาว่าจะได้กลับไปทำงานอีก ... ด้วยวีซ่าที่สามารถขอได้ถึงสองปีเพื่อการหางาน (แค่หางานนะนี่.. สองปีนับว่าโอเคเลย ><+)

ทว่า ... โชคชะตามันก็เป็นอย่างนี้ บทมันจะลิขิตมาให้พลัดพราก มันก็พลัดพราก... ใครจะรู้ว่าจู่ๆอะไรที่คาดคิดก็กลับคลาดเคลื่อน ... ความไม่แน่นอนบังเกิด ด้วยเหตุผลหลายอย่าง ทำให้ทางบ้านและตัวเราเองคิดกันว่า น่าจะไปที่อื่น ที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่อังกฤษ ... ให้ลอนดอนเป็นที่เรียน แต่ที่อื่นเป็นที่ที่เติบโตในการทำงาน .. (ว่าแต่...งานอะไร?!)

แล้วนิวยอร์คมันก็เข้ามาสู่ความคิด ...

 เมืองที่ไม่เคยไปมาก่อน แต่ก็รู้ตัวเองว่าไม่เคยชอบตั้งแต่ยังไม่ได้เห็น.. ด้วยกิตติศัพท์ที่คนมักจะพูดกันว่า อันตราย วุ่นวาย ไม่มีวัฒนธรรมเป็นของตนเอง ...

 อ่านถึงตรงนี้ (ถ้ามีคนอ่านน่ะนะ ^^') คนที่ชอบนิวยอร์คคงจะถามว่า เอ็งไม่ชอบแล้วเอ็งจะมาทำซากอะไร..!?

ไม่ชอบเมื่อในอดีต เมื่อยังไม่เคยสัมผัสเมืองใดๆ เมื่อยังไม่เคยไปใช้ชีวิตอยู่ที่ต่างแดนมาก่อน .. แต่ตอนนี้วันเปลี่ยนเวลาเปลี่ยน ทัศนคติที่เคยมี ไม่น่าเชื่อเลยว่ามันก็เปลี่ยนไปด้วยในที่สุด .. จากที่คิดว่า นิวยอร์คเป็นเมืองที่อยู่ยาก วุ่นจนไม่น่าอยู่ ดูไม่เป็นมิตร ... ก็กลับมองเห็นมันว่า เป็นเมืองที่ "น่าจะ" มีพลังมากที่สุดเมืองนึง

ความที่เป็น Melting Pot ... ทำให้เราคิดไปว่า มันคงเป็นที่ที่สามารถรับได้กับคนทุกแบบ ทุกชาติ ที่มาด้วยจุดประสงค์ต่างๆกันไป ...  ความที่ไม่มีวัฒนธรรมมาก่อนแต่ดั้งเดิม ทำให้คนที่อยู่ในนิวยอร์คต้องสร้าง พยายามสร้างที่จะมี ที่จะเป็น อะไรสักอย่าง ที่คิดว่านี่ล่ะคือตนเอง ...

ฟังดูน่าเหนื่อย แต่อีกนัยหนึ่ง ก็ดูเหมือนว่าจะแฟร์ดี ... ที่นี่มีโอกาสให้ มีอะไรให้แสวงหา ... แต่ไม่มีสิ่งใดได้มาฟรีๆง่ายๆ โชคที่ว่าคงต้องแลกมาด้วยการเลือกที่จะปรับตัวและต่อสู้

เขียนดูเว่อร์มาก ... ^^' 5555

 เอ่อ วกกลับมาที่นิวยอร์ค ... เมืองที่เรารู้จักแค่หางอึ่ง ไม่เคยไป ไม่เคยรู้เรื่องใดของมัน รู้แค่ว่ามันถูกเรียกว่า Big Apple ... บิ้กแอ๊ปเปิ้ล .. มีการ์ตูนเรื่องนึงเขียนไว้ว่า นิวยอร์คเป็นเหมือนแอ๊ปเปิ้ลลูกใหญ่ที่มีรอยช้ำ ... แต่แอ๊ปเปิ้ลที่มีรอยช้ำ ก็น่าแปลกที่มันมักจะมีรสหวาน ... (คงไม่ใช่รสหวานจากเนื้อหนอนนะ ,,T_T,,")

นิวยอร์คแบ่งเป็นหลายส่วนด้วยกัน เรียกว่าแต่ละ County หรือ Borough ก็มีลักษณะที่แตกต่างกันไป ... แน่นอนว่าราคาด้วย ... แมนฮัตตั้น เล่าลือกันว่าเป็นถิ่นที่ดี เหมาะแก่การอยู่อาศัยแต่แพงหูฉี่ ... ซึ่งเราคงไม่ไปอยู่   แถบ Queens เป็นย่านที่พักอาศัยที่ราคาประหยัด เป็นถิ่นชาวเอเซียโดยแท้... และก็ Brooklyn..

 เพื่อนแนะนำย่านหลังสุดให้เป็นที่อยู่ บรู๊คลิน เป็นอะไรที่รู้แค่ว่ามันมีสะพานตั้งอยู่ตรงนั้นเท่านั้น ...^^" แต่เท่าที่เข้าเว้บหาบ้านเช่าไปดู ก็จัดว่าราคาปานกลาง ถูกกว่าแมนฮัตตั้น แต่ว่าแพงกว่าควีนส์ กลางๆ น่าจะเหมาะที่สุด .... คุณเพิ่อนเชียร์ว่า หาบ้านแถบ Subway สายLที่มีสีเทา จะแจ่มใจ ... (จริงหรอ!? O_O??)

เรียกว่า ... ปริศนาครั้งนี้ก็ยังเป็นปริศนาอยู่ .. ต้องไปดูจึงจะรู้ในที่สุด ไม่มีอะไรดีไปกว่า การไปสัมผัสมันและก็รู้สึกมันด้วยตัวเอง ... ยังไงเราก็ยังเชื่อในสัญชาติญาณของตัวเองอยู่ดี

ด้วยเหตุนี้ ทริปที่จะไปนิวยอร์คจึงเกิดขึ้น วันที่ 19 - 28 ธันวานี้ พอดิบพอดีคริสต์มาส ... ไม่รู้ว่าจะเหงาหรือสนุก แต่ก็คงต้องไปช่วงนี้ เนื่องด้วยตารางของแม่ว่างช่วงนี้

อย่างไรก็ตาม ... ถึงแม้ว่ามันจะเป็นอะไรที่เราไม่คุ้นเคยเลยมาก่อน แต่ก็นับว่าโชคดี มีบุญอย่างยิ่ง ที่เพื่อนสนิทจำนวนนึงนั้น อยู่กิน ทำงาน เรียน อยู่ที่นั่น ...

ไม่ได้คาดหวังว่าจะไปพึ่งพา หาความเดือดร้อนไปให้พวกมัน แต่หมายความถึงว่า ... แค่มีมันตั้งอยู่ใกล้ๆ ก็สบายใจขึ้นแปดโยชน์ เหมือนมีพระตั้งอยู่ในบ้านที่ลือกันว่ามีผี .. ,,^_^,,"

 แล้วเดี๋ยวคงต้องมาดูกันว่ามันจะเป็นอย่างไรต่อไป

ตอนนี้ ... หนทางยังไม่แน่ชัด แต่ความตั้งใจมันมาแล้ว ... และเราเชื่อว่า เมื่อมีความมุ่งมั่น หนทางมันก็จะปรากฏในที่สุด .... ดังนั้น เนื่องจากยังไม่แน่ใจว่าจะไปในฐานะอะไร ทำงานหรือเรียน ... จึงมุ่งหน้าไปสอบโทเฟลก่อน เพื่อประหยัดเวลา ... ^^"

 เป็นการสอบครั้งที่สาม .... สองครั้งแรก สอบก่อนที่จะไปเรียนที่อังกฤษ ตอนนั้นบ้าพลังสอบมันทั้งไอเอ้ลท์ โทเฟล ... เรียกว่า เอาผลคะแนนเข้าข่มคู่ต่อสู้ ... ทว่าตอนนี้ สอบ ไม่ได้ตั้งใจจะเอาไปต่อสู้ เพียงแต่อยากรู้ว่า อยู่ในคะแนนเท่าไหร่แล้ว หลังจากหนึ่งปีที่เรียนมา ...

เสาร์ที่ 6 ธันวานี้จะเป็นวันสอบ เวลาสิบโมงเช้า ที่สอบอยู่แถวจตุจักร ... ตรงข้าม ม.เกษตร ประตูที่หนึ่ง

พยายามเต็มที่ และก็หวังว่าจะออกมาดี คงไม่มีอะไรที่ต้องการ นอกไปจากความเชื่อมั่นในตนเองกับการเตรียมตัวให้ดีที่สุด ที่เหลือมันจะเป็นอะไรก็เป็นไป ไม่อยากกำหนดหรือคาดหวังมันมาก บางทีการที่เราควบคุมอะไรไม่ได้ นีมันก็ดี ... บางอย่างอาจคลาดเคลื่อน บางอย่างไม่ตรงตามที่คิด บางสิ่งที่คิดว่าแน่ใจมันก็กลับไม่ใช่ สิ่งที่ไม่เคยคาดหวังว่าจะได้ มันก็กลับได้มา

จะได้รู้ว่าโชคชะตามีจริงไง ^^

edit @ 10 Nov 2008 03:34:46 by Blue^^magaritA

edit @ 10 Nov 2008 03:37:30 by Blue^^magaritA

edit @ 10 Nov 2008 03:38:35 by Blue^^magaritA